برخی پس از خنثی و بیطرف انگاشتن دین در امور اینجهانی برآنند که افزودن بر مسؤلیتهای دنیوی و اجتماعی دین موجب قراردادن آن در معرض انواع آسیبها و دور افتادن از حقیقت دین و اغراض اصیل آن است. دکتر سروش در این باره میگوید مسیحیت با پای کشیدن از مداخلات علمی، سیاسی و فلسفی، دینتر شده است ... و تجربه اسلام در دوران مدرن چندان متفاوت از تجربه مسیحیت و یهودیت نخواهد بود. (بنگرید: سروش 1385). در این نگاه ورود به حوزه مسائل اینجهانی و امور اجتماعی چون حکومت، مدیریت، توسعه و... در واقع خود دین را متضرر خواهد ساخت و آن را از اصالت و دین بودنش خواهد انداخت.
نقد
1. گمانه فوق مبتنی بر نوعی نگاه خاص به دین است که کارِ آن را جز حیرتافکنی نمیداند (بنگرید: سروش1372: 82-79 ، 127-126 ، 130 ، 147 ، 315-314 ؛ 1376: 103-100). و بیشتر به انزواگزینی صوفیان و ریاضتهای مرتاضان و یا «جنبشهای نوپدید دینی[1]» میxadماند که خود را برای مصرف در میانپردههای فراغت و تفنن و معنویتْدرمانی عرضه میدارد؛ نه به حقیقت دین الهی و سیره پیامبران که برای هدایت انسانها و رساندن آنها به سعادت دنیا و عقبی برانگیخته شده و همه توان خود را مصروف آن داشتهxadاند.
2. چنانکه پیشتر گذشت اغراض دین بدون ایجاد زیرساختهای اجتماعی و الگوی خاص زندگی فراچنگ آمدنی نیست، از طرف دیگر این قبیل نگرانیها، خود واجد اقرار مؤکدی بر فرید بودن الگوی توسعة دینی است و به جای به حاشیه راندن دین و دعوت به انفعال و انزواگزینیِ دینداران، باید مشوِّق و محرِّک بذل اهتمام هر چه بیشترِ آنان برای طراحی الگوهایی باشد که کمتر در مظانّ لغزیدن به ورطههای مغایر با اغراض حقیقی دین باشد. (بنگرید: شجاعیxadزند، پیشین).
مفهوم پیشرفت...ما را در سایت مفهوم پیشرفت دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 86